EURO 2020 - pierwsze wrażenia

 

Źródło: uefa.com

        Postanowiłem napisać coś jeszcze przed pierwszym meczem Polaków. Ugryźć to nieszczęsne Euro, zanim w mojej głowie wyleje się wiadro słów, delikatnie mówiąc, niedyplomatycznych. I wtedy zawału dostał Christian Eriksen...

        Mecz Duńczyków wyzwolił we mnie niesamowite pokłady emocji. Chyba większe, niż każdy tegoroczny mecz Polaków. Był to jeden z tych pojedynków, w których wynik nie grał już żadnej roli - zresztą nie tylko dla mnie. W ciągu kilku chwil cały piłkarski świat zamarł. Przerażeni byli ludzie, którzy futbolu nie oglądają - ani na co dzień, ani od święta. Ludzie, którzy nie znali wcześniej nawet nazwiska Eriksen. Szok i niedowierzanie.

        Christian ma 29 lat. Był regularnie badany. Nie miał żadnych problemów zdrowotnych, nie przeszedł nawet koronawirusa, tak groźnego dla kariery niejednego sportowca. I gdyby nie szybka pomoc, jaką otrzymał, już by go tu z nami nie było.

        Niech ta sytuacja będzie przestrogą dla nas wszystkich - może te wszystkie szkolenia BHP i nauka pierwszej pomocy nie są tak nieistotne, jak niektórym się wydaje? Może warto poświęcić chociaż kwadrans rocznie, by przypomnieć sobie, jak przeprowadza się reanimację? To tylko 15 minut, a może komuś uratować wiele lat życia.


        Po tym moralizatorskim wstępie przejdźmy już do piłki. Brakuje mi nieco klimatu tego turnieju. Mistrzostwa Europy zawsze były wielkim piłkarskim świętem, a teraz - rozrzucone po całym kontynencie i pozbawione kibiców - każdy kolejny mecz zdaje się być po prostu kolejnym meczem. Format turnieju (24 drużyny) również nie przypadł mi do gustu - zawody niegdyś elitarne, obecnie goszczą pół kontynentu. Występują na nich na przykład aż cztery drużyny z eliminacyjnej grupy E (Chorwacja, Walia, Słowacja i Węgry). Żeby nie dostać się na Euro, trzeba się naprawdę postarać. Wkrótce zresztą ma to czekać powiększany do 48 zespołów mundial.

        Poziom sportowy z kolei pozytywnie mnie zaskoczył - po piłkarzach nie widać trudów niedawno zakończonego, specyficznego sezonu. Mecz Holandia - Ukraina już ma szanse w wyścigu o miano meczu turnieju. Włosi i Belgowie widowiskowo potwierdzili, że są kandydatami do końcowego triumfu. Czesi zaskoczyli niemal wszystkich (nieskromnie powiem, że mnie nie) pokonując Szkotów, a Macedończycy i Rosjanie pokazali waleczność w świetnym wydaniu.

        No i czas na nas... Nie wróżę nam wielkich sukcesów i mam wielką nadzieję, że się mylę.

        Polska? 1/8 finału.
        Mistrz? Belgowie.
        Czarny koń? Może ci Czesi...

        Miłego kibicowania!

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Z-GRUBO-WANIE, czyli kadra moim okiem #3 - polsko-portugalska interpretacja Mickiewicza

Z-GRUBO-WANIE, czyli kadra moim okiem #2 - czy jesteśmy dziadami?

Z-GRUBO-WANIE, czyli kadra moim okiem #4 - Nadzieja umiera ostatnia...