Z-GRUBO-WANIE, czyli kadra moim okiem #3 - polsko-portugalska interpretacja Mickiewicza

 

            No to chyba mamy odpowiedź na pytanie z poprzedniego odcinka. Tyle lat, tylu selekcjonerów, tylu zawodników, a odpowiedź przyszła jakby sama. Jesteśmy dziadami.

           

Przy okazji poprzedniego meczu napisałem:

Każdemu, kto zdarł sobie nerwy i/lub gardło szczerze współczuję, bo nie było to tego warte.

 

Teraz nie było najmniejszych powodów do nerwów, zdzierać gardła też nie było na czym. Po tym meczu mogę jedynie podziwiać tych, którym udało się wytrzymać do końca. Ja nie dałem rady. Po godzinie tej kopaniny wyszedłem z pokoju i co prawda mecz leciał gdzieś tam w tle wyciszony, ale niespecjalnie zwracałem na niego uwagę. Były ciekawsze rzeczy do roboty.

Czy odbiera to moim słowom wiarygodność? Być może. Czy powinienem obejrzeć mecz do końca, by w ogóle móc się wypowiadać? Być może. Być może każdy z nas powinien spełnić jeszcze wiele innych czynników, by móc się wypowiadać, bo nie każdy dysponuje uprawnieniami trenerskimi czy przeszłością w reprezentacji. Być może też każdy ma prawo do własnej opinii, a akurat moja nie jest w tym wypadku jakaś kontrowersyjna. Chyba wszyscy, którzy to wczoraj widzieliśmy, myślimy podobnie. Ja zbyt szanuję swój czas, żeby obejrzeć wczorajszy mecz do końca.

Andora klepnięta? Klepnięta. Trzy punkty są? Są. Coś to zmienia? Nic a nic. Czy dostaniemy omłot na Wembley? Dostaniemy. I tak się to życie toczy...

Karolowi Świderskiemu gratuluję bramki w debiucie, byle tak dalej.


Więcej dodawać nie trzeba. Jesteśmy dziadami.

Komentarze

  1. genimedes1123581329 marca 2021 00:05

    Anglii to ja się boję, ale nie bardziej niż raka. Uważam, że remis na Wembley jest możliwy, pod warunkiem, że weźmiemy pod uwagę boską interwencje. Z drugiej strony to nie sądzę, żeby Bóg miał teraz czas i chęci pomagać naszej reprezentacji.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Z-GRUBO-WANIE, czyli kadra moim okiem #2 - czy jesteśmy dziadami?

  Obiecywałem, że będzie na spokojnie i po dzisiejszym spotkaniu jestem bardzo spokojny. Każdemu, kto zdarł sobie nerwy i/lub gardło szczerze współczuję, bo nie było to tego warte. Obejrzeliśmy mecz słaby, chaotyczny i niezdatny do ponownego spożycia. Jeśli po latach będą po Internecie krążyły jakieś jego fragmenty, to raczej w poradnikach jak uniknąć kompromitacji . Nie mogę powiedzieć, że się wynudziłem – przeważnie bywa tak, że dużo bramek oznacza dużo emocji, tak było i tym razem. Jeszcze przed tym zgrupowaniem, przed poznaniem listy powołanych do reprezentacji zawodników, mówiłem, że 4 punkty będą sukcesem, ale leżącym w naszym zasięgu. Wygrana z Andorą to obowiązek, nawet gdybyśmy wystawili zespół U-17 wsparty Grzegorzem Lato. Z Anglikami radziłem i nadal radzę się psychicznie naszykować na ciężki oklep, a jeśli trafi się ktoś wierzący – modlić się, żebyśmy nie skończyli z wynikiem gorszym, niż San Marino (które dziś od Synów Albionu przyjęło piątkę). Tylko te Węgry jakieś ...
Czytaj więcej

Z-GRUBO-WANIE, czyli kadra moim okiem #4 - Nadzieja umiera ostatnia...

Obraz
               Niby człowiek wiedział, a jednak się trochę łudził...             Zwłaszcza, że w drugiej połowie nasi momentami potrafili się wykazać. Był wysoki pressing i walka o każdą piłkę, co zresztą udowodnili zdobywając wyrównującą bramkę. Fakt – sporo w tym było udziału samych Anglików, ale czy strzelony przez Kane’a karny nie był dziełem Helika? Ktoś po tym meczu mógłby nawet powiedzieć, że szło nam dobrze i idzie to w dobrym kierunku. O ile ten ktoś nie widział dwóch poprzednich meczów.             Okej, przyznaję – perspektywy są. Sousa wyraźnie ma pomysł na grę, nawet jeśli źle wykonywany, to już lepsze to, niż brak jakiegokolwiek pomysłu. Wykonanie powinno z biegiem czasu ulec poprawie, z tym że czas działa akurat na naszą niekorzyść. Jesteśmy już po trzech meczach, zdobyliśmy w nich 4 punkty ...
Czytaj więcej