KONTRA WERSJA #2 - czy poprawność poszła o kolejny krok za daleko?

                Prawdopodobnie po publikacji tego artykułu przez niektórych zostanę zwymyślany od najgorszych (zapraszam do komentarzy). Inni z kolei mogą podejść do tego wręcz przeciwnie, jako do jakiejś prawdy objawionej (również zapraszam). Będzie to oznaczało, że ani jedni, ani drudzy nie zrozumieli, co chciałem przekazać.

            Na wstępie zaznaczę – rasizm nie jest w porządku. Ocenianie kogoś przez pryzmat koloru skóry, pochodzenia, wyznania czy grupy kulturowej, z której się wywodzi, nie jest w porządku. Tylko ustalmy jedną rzecz – nie tyczy się to (lub inaczej – nie powinno się tyczyć) wyłącznie konkretnych grup społecznych. Jeśli szanujemy każdą kulturę, to każdą. W tym te, które wydawać się mogą na tyle egzotyczne, że są aż niezrozumiałe.

            Przyjmuje się, że językiem hiszpańskim mówi na co dzień ok. 650 milionów ludzi. Liczba ludzi znających ten język może sięgać nawet półtora miliarda. Doliczyłem się dwudziestu państw, w którym jest językiem urzędowym. Wśród nich znajduje się Urugwaj – stosunkowo niewielkie państwo Ameryki Południowej. A w tym Urugwaju w przyjacielski sposób (niekiedy nawet wobec dzieci) używa się słowa – o zgrozo! – negrito. Każdy, kto choć trochę orientuje się w językach, może od razu dostrzec negatywne powiązania, ale czy nie tylko wówczas, jeśli tego chce?

            Nigdy nie byłem w Urugwaju, przyznaję. Niektórzy mogą uznać, że nie mam się wobec tego prawa wypowiadać na ten temat. Niech więc za mnie wypowie się urugwajska federacja piłkarska:

 

Jesteśmy zmuszeni potępić decyzję, która nie zwalcza rasizmu, ale dyskryminuje kulturę i sposób życia Urugwajczyków. Ta kara pokazuje pełne uprzedzeń i dogmatyczne podejście FA [angielskiej federacji piłkarskiej – przyp. red.]. Cavani nie zrobił niczego, co można by interpretować jako rasizm. Wzywamy FA do szybkiej poprawy procesów decyzyjnych, by uniknąć takiej niesprawiedliwości w przyszłości. Prosimy też o szybkie uchylenie kary nałożonej na Cavaniego, by przywrócić mu honor i dobre imię. By zwalczać rasizm, trzeba przede wszystkim uszanować obcą kulturę i zwyczaje!

 

            Wspomniany już Cavani (który już drugi raz pojawia się w tym cyklu, a to dopiero drugi odcinek) postanowił użyć tego feralnego negrito na Instagramie wobec swojego, prawdopodobnie bliskiego, znajomego. Nie w kontekście obelgi, obrazy czy choćby określenia koloru skóry (nie wiemy nawet, czy gość rzeczywiście jest czarny). Zwrócił się do niego z sympatią i wykorzystał stwierdzenie, które właśnie tak jest rozumiane w jego kręgu kulturowym. A że nasz bohater strzela obecnie bramki dla Manchesteru United, doczepiła się do niego angielska federacja. Urugwajczyk dostał 100 tysięcy funtów grzywny i 3 spotkania zawieszenia, ponieważ ich zdaniem, to stwierdzenie jest obraźliwe. Nie jest obiektywnie obraźliwe, jest takie tylko ICH ZDANIEM.

            Czy to właśnie nie jest rasizm? FA, nakazująca piłkarzom klękanie przed każdym meczem w geście solidarności z ruchem BLM, nakłada karę na piłkarza de facto z powodu używania własnego języka. Wszelkie argumenty, że tak się tam po prostu mówi, trafiają w próżnię. A to przypomina mi z kolei nieco wcześniejsze wydarzenia z Paryża...

            Otóż tam, w meczu Ligi Mistrzów, sędzia na określenie jednego z rezerwowych, użył w rozmowie z innym sędzią słowa negro. Może byłoby to coś zdrożnego, gdyby nie 3 fakty:

            1) sędziowie byli z Rumunii, gdzie słowo to jest zupełnie neutralne;

            2) z racji pochodzenia, pod adresem sędziów, z ławki padły różnorakie określenia znacznie bardziej rasistowskie, niż to;

            3) klub, którego członkiem jest obrażony zawodnik pochodzi z najbardziej tolerancyjnego kraju Europy, jakim jest Turcja.

            No to jak to jest? Szanować mamy tylko określone grupy, czy wszystkich? Czy jeśli ktoś używa swojego rodzimego języka w sposób, który nie do końca przystaje do poprawnościowej interpretacji, to ma być piętnowany? Czy może któraś z części świata oszalała na punkcie tego problemu? Angielski może być językiem światowym, ale nigdy nie będzie (mam nadzieję) językiem wszystkich ludzi.

            Ostatnio również na boisku Bundesligi doszło do pewnego zajścia – piłkarz opluł piłkarza. Problem w tym, że jeden z uczestników tego incydentu był czarnoskóry. Na całe szczęście właśnie ten zawodnik pluł, więc obyło się bez kary za zachowanie o podłożu rasistowskim. Ale czy wyglądałoby to tak samo, gdyby zamienili się rolami? Plucie na rywala generalnie nie jest w porządku i słusznie karane jest czerwoną kartką, ale gdyby tak sytuacja się odwróciła i to ten biały opluł tego czarnego, nie oglądalibyśmy kolejnej szopki?

            Takich aktów w świecie futbolu jest więcej. Aktów przewrażliwienia, niezrozumienia, dyskryminacji i niepoprawnie pojmowanej tolerancji, ale i pobłażania wobec prawdziwego chamstwa. Długo by je tu wymieniać, ale wystarczy kilka minut w Googlach i poczytacie znacznie więcej, niż tutaj. A na koniec zostawię Was z pytaniem – czy samo rozróżnianie ludzi według koloru skóry nie jest już rasizmem? W mojej opinii to nie czarny opluł białego, a piłkarz piłkarza. I niezależnie od koloru skóry, powinien zostać ukarany. Moja opinia nie ma jednak znaczenia, więc pozostaje nam cieszyć się oglądaniem futbolu i liczyć, że akurat w tym meczu do żadnego skandalu nie dojdzie.