KONTRA WERSJA #1 - czy pamięć o rodzinie i zmarłych to coś złego?

 

            Odszedł wielki piłkarz. Symbol. Bohater Argentyny i Neapolu,prywatnie niegodny naśladowania, ale czysto piłkarsko – wzór dla całego piłkarskiego świata.

            Dlatego pomówimy o kartkach.

 

            Gdy w 2004 roku FIFA wprowadziła zasadę, w myśl której zdjęcie koszulki w geście radości ze strzelonej bramki karane jest żółtą kartką, miałem 6 lat. Dopiero poznawałem świat futbolu, oglądając mój pierwszy świadomy wielki turniej piłkarski, czyli portugalskie Euro. Jeszcze nie do końca rozumiałem, czym jest spalony, ale z wypiekami na twarzy podziwiałem dokonania dzielnych Greków. Nie miałem pojęcia kim jest Lionel Messi, a nazwisko Maradona czasem przebrzmiewało gdzieś we wspomnieniach dziadka.

            Maradona miał wówczas 44 lata, od siedmiu nie grał w piłkę. Messi, niespełna 4 miesiące po wprowadzeniu wspomnianego wyżej przepisu, w wieku 17 lat zadebiutował w seniorskiej kadrze FC Barcelony. 29 listopada 2020 roku Lionel Messi po strzeleniu bramki Osasunie (4:0 dla Barcy) zdejmuje koszulkę, pod którą ma kolejną – koszulkę boskiego Diego z argentyńskiego klubu Newell’s Old Boys. W myśl przepisów ogląda za to żółtą kartkę, a klub zostaje obłożony grzywną w wysokości trzech tysięcy euro.

 

            Czy powinien był ponieść konsekwencje? Tak. Tak stanowią przepisy i Leo doskonale wiedział, jakie skutki przyniesie ten gest. Wobec prawa nie ma równych i równiejszych i niezależnie od powodów zdjęcia trykotu, kara się należy. Sędzia i federacja postąpili w zgodzie z duchem przepisów.

            Czy przepis ten powinien zostać zmieniony? Tak. Jest idiotyczny i widać to nie tylko w tej, ale i w setkach innych sytuacji. O ile sędzia i federacja postąpili w zgodzie z duchem przepisów, to sam przepis nijak się ma do zgodności z duchem gry.

 

            Ściągnięcie koszulki nie jest niesportowym zachowaniem. Ściągnięcie koszulki jest wyrazem radości, niekiedy hołdu. To nic złego się cieszyć, zwłaszcza, jeśli się na tę radość zasłużyło. Jedni jadą na kolanach do narożnika boiska, inni rzucają się w objęcia kolegów, a jeszcze inni czują potrzebę ściągnięcia koszulki. Nikomu nie dzieje się krzywda, a wszystkie kibicki piłki nożnej mogą choć przez chwilę nacieszyć oczy wyrzeźbionymi ciałami zawodników.

            W wypadku hołdu, sytuacja jest jeszcze bardziej zrozumiała. Messi chciał tym gestem uhonorować swojego idola. Edinson Cavani niemal równo 4 lata wcześniej w taki sam sposób oddał cześć pamięci zawodników Chapecoense, którzy ponieśli śmierć w katastrofie lotniczej. W finale mundialu w 2010 roku Andrés Iniesta obejrzał żółtą kartkę za zdjęcie koszulki, pod którą miał kolejną, poświęconą koledze, który zmarł nagle na zgrupowaniu Espanyolu.

            Uważacie, że to sprawiedliwe? Moim zdaniem ani trochę. Piłkarze (najczęściej) nie prezentują pod koszulką jakichś obraźliwych czy ekstremistycznych haseł. Nie robią tego nawet w celu reklamy konkurencyjnych wobec producentów strojów firm (przeważnie, choć i takie sytuacje się zdarzały). Ale nie podejrzewamy o to chyba zawodnika, który gest taki czyni ku czyjejś pamięci lub z pozdrowieniami dla rodziny (to akurat, na przykład, David Villa).

Tym bardziej podziwiam zawodników, którzy decydują się tak postąpić, świadomi konsekwencji, kary finansowej, może i potencjalnego wykluczenia z meczu (a co za tym idzie, także z następnego). Może to niewiele, ale to zawsze jakiś akt odwagi, który moim zdaniem należy docenić. Bo przecież nie muszą tego robić. Czują taką potrzebę, więc to robią, ale nikt nie zmusza ich do narażania się na karę.

 

Na zakończenie dwa cytaty – wspomnianego już Cavaniego:

Żółta kartka nie jest problemem. Zdaję sobie sprawę z tego, jakie są przepisy i że nie mogłem tego uniknąć. Po tej sytuacji rozmawiałem z sędzią, który przyznał, że to był bardzo miły gest.

oraz dość niekorzystnie kojarzonego w Polsce sędziego Howarda Webba:

Kiedy Iniesta ściągnął koszulkę w finale mundialu, wiedziałem, że już wcześniej ukarałem trzynastu zawodników i byłem przekonany, że on był jednym z nich. Spojrzałem na kartkę i zauważyłem, że nie było tam numeru „6” po stronie Hiszpanii. Pokazałem mu żółtą kartkę. Na szczęście dla mnie nie musiałem wyrzucać go z boiska po zwycięskim golu. Sytuacje, kiedy musisz przestrzegać tego przepisu, nie są przyjemne dla sędziego.

 

Sędzia nie ma wyjścia, musi pokazać kartkę. Federacja nie ma wyjścia, musi nałożyć grzywnę. Ale FIFA ma wyjście i przepis może zlikwidować. I na to liczę. Zapraszam do dyskusji.